حسن روحاني درجمع اعضاء حزب اعتدال و توسعه بدون اشاره به سوابق منفي اقدامات خود و اطرافيانش درامنيت ملي،درقبال سخنان منطقي رئيس جمهورمبني بر لزوم وحدت نظر درقضيه هسته اي، واكنش تند نشان داده و گفته:" کشور ملک طلق کسي نيست و احساس مالکانه داشتن نسبت به مردم و کشور بزرگ ترين مشکل و درد بي درمان جامعه است."

چرا حسن روحاني بايد در قبال سخنان رئيس جمهوري كه با راي مردم انتخاب شده چنين موضعي بگيرد؟ آيا انتقاد از مواضع دوگانه و متناقضي كه منجر به سوءاستفاده دشمن و جري تر شدنش به كشورمي شود احساس مالكانه داشتن است؟!

چطور آن زمان كه وي و اطرافيانش در قضيه هسته اي خر خود مي راندند و تعليق دو-سه ساله هسته اي و مراكزعلمي كشور را به دشمنان قسم خورده ما تقديم مي كردند، كشورملك مطلق ايشان بود!، حالا كه با ايستادگي مردم و همراهي آنها با رئيس جمهورمنتخبشان كه منجر به ادامه پيشرفت چشمگيرهسته اي شده است اين حرفها را مي زنند؟!

بايد گفت آن كساني احساس مالكانه نسبت به مردم و كشور دارند كه با مدرك ديپلم سفير ايران دركشورغربي شدند و بعد با حمايت خاص آقاي روحاني به جهت هوش سرشار در تجارت و بده و بستان، پرونده هسته اي را به جولانگاهي براي دادو ستد شخصي تبديل كرده و از قبل دوسال تعليق، امتيازات و سرمايه هاي دشمنان را در جيب مباركشان خالي كردند.

به هرحال حرفهائي از اين دست و يا ويژه خواندن شرايط كشوردرحالي كه فضاي آرامي در كشور حكمفرماست، نشان از تمايل امثال روحاني به به هم زدن شرايط موجود و سپس ماهي گرفتن ازآب گل آلود است.كم كم به انتخابات مجلس هشتم نزديك مي شويم و حسن روحاني كه هيچ وزني براي انتخاب به حساب نمي آيد سعي دارد با مخالفت ها وموضع گيري هاي تند عليه رئيس جمهور و دولت مردمي،به دور از حقيقت، خود را در پيش چشم اصلاح طلبان عزيز كرده و نظرموافق آنها را براي قراردادن وي در ليست انتخاباتيشان جلب كند.اين درحالي است كه اصلاح طلباني چون مشاركتي ها وي را به خاطر عقبه ناکارآمد و منفی اش نفي میكنند.